Regie: Jesus Franco
Met: Antonio Jiménez Escribano, Mabel Karr, Estella Blain
Duur: 86 minuten
Genre: horror

The Diabolical Dr. Z, min of meer een semi-vervolg op Franco’s horrorklassieker The Awful Dr. Orloff, behoort tot de meest volmaakte films van de Godfather of Eurosleaze. In zijn vroege periode maakte Franco nog films die enigszins commercieel en toegankelijk konden worden genoemd, met een plot dat zowaar al bij de eerste kijkbeurt te begrijpen viel. In dit geval is het echter niet het eenvoudige plot dat de film van z’n aantrekkingskracht voorziet. The Diabolical Dr. Z is een succesvolle paring van vreemdsoortige sfeer en stijlvolle cinematografie, typerend voor het beste van Franco’s vroege periode.

In tegenstelling tot wat de (internationale) titel doet verwachten vertelt deze film niet het verhaal van de diabolische Dr. Z, maar staat zijn dochter Irma (Mabel Karr) centraal. Deze koelbloedige madame zweert na het overlijden van haar vader het de wetenschappers die hem publiekelijk belachelijk maakten betaald te zetten. Ze gebruikt de experimentele apparaten van Dr. Z om een exotische danseres, ‘Miss Death’ (Estella Blain), onder haar controle te krijgen en stuurt de jongedame als een verleidelijke huurmoordenaar op de drie wetenschappers af. Vermoord worden was nog nooit zo opwindend.

Franco filmde The Diabolical Dr. Z in gloomy zwart-wit, waarbij vooral het gebruik van scherpe contrasten de film van een betoverend visueel gelaat voorziet. Bijzonder mooi is de scene waarin één van de wetenschappers tegen de achtergrond van een mistig dorpje opgejaagd wordt door Miss Death. Het moment waarop Franco-regular Howard Vernon in een trein een fatale encounter heeft met de gehypnotiseerde danseres zal eveneens nog lang in het geheugen gegrift staan. The Diabolical Dr. Z is verplichte kost als je fan bent van Jess Franco, maar dankzij de toegankelijke structuur ook een aanrader als je geen raad wist met zijn minder lineaire werkjes.